Verrekening huwelijkse voorwaarden

Met huwelijkse voorwaarden wordt bedoeld een overeenkomst tussen echtgenoten, waarin het recht op bezit en inkomen van beiden wordt geregeld. Huwelijkse voorwaarden komt men overeen als men wil afwijken van de algehele gemeenschap van goederen. Algehele gemeenschap van goederen ontstaat van rechtswege (d.w.z. automatisch) bij het aangaan van een huwelijk.

De notaris moet van de huwelijkse voorwaarden een akte opmaken, anders zijn ze niet geldig. Hij moet de akte van huwelijkse voorwaarden inschrijven in het openbaar huwelijksgoederenregister bij de rechtbank van de plaats waar het huwelijk wordt gesloten. Het openbaar huwelijksgoederenregister kan door iedereen worden ingezien.

Huwelijkse voorwaarden kunnen zowel vóór het sluiten van het huwelijk, als tijdens het huwelijk worden gemaakt. Als ze tijdens het huwelijk worden gemaakt, moeten ze door de rechtbank worden goedgekeurd, om te voorkomen dat schuldeisers worden gedupeerd.

Voor het opstellen van huwelijkse voorwaarden zijn een aantal hoofdredenen te onderscheiden:
- Bescherming tegen ondernemersrisico’s: schuldeisers van de ondernemer kunnen het vermogen van de partner niet
  aanspreken.
- Bescherming van het eigen vermogen (of bepaalde goederen) tegen aanspraken van de partner bij echtscheiding.
- Voorkomen van deling van inkomen, schenkingen, makingen of erfenissen.
- Voorkomen van aantasting van het eigen vermogen door gedragingen van de partner.

Een kenmerk van huwelijkse voorwaarden is dat veel echtparen ze in een ver verleden hebben gemaakt, ze hebben opgeborgen en niemand weet nog wat er precies in staat. Al jaren zorgen huwelijkse voorwaarden dan ook voor zeer ingewikkelde uitspraken en is het afwikkelen van huwelijkse voorwaarden voer voor specialisten. Twijfelt u of hebt u vragen over uw huwelijkse voorwaarden, aarzel dan niet en leg ze aan ons voor. Let ook op dat een vordering tot verrekening vijf jaar na het ontstaan van de vordering verjaart.